“Heeft er iemand interesse in foto’s van mijn voeten zodat ik deze zomer nog even onbezorgd op vakantie kan?” Het was een berichtje op twitter dat ik gisteren zag waardoor ik het me weer afvroeg: hoeveel mannen worden er misbruikt, misschien wel zonder dat ze er enig idee van hebben? Continue reading
persoonlijke ontwikkeling
Je eigen natuur omarmen
Onze economie stevent af op zijn eigen faillissement. Op alle fronten is de conclusie meer dan duidelijk; zo kan het niet langer. Op kleine schaal gebeurt er al zoveel en verandert er al heel veel. En tegelijk zien we op grote schaal nog geen verandering. Meer winst maken is nog steeds de norm. Onze economie is een trein die met 160 km per uur op een keiharde muur af rijd. We putten onze aarde uit. Op grote schaal. Iedereen ziet het gevaar. En toch is niemand in staat om aan de handrem te trekken. Blijven doen wat we altijd deden is nog steeds veiliger dan de keuze maken om te veranderen.
Liefde zijn
Nooit meer jaloers zijn
Nooit meer het gevoel hebben dat wat jij wil niet kan
Nooit meer het gevoel hebben dat je teveel bent
Nooit meer het gevoel hebben dat je teveel vraagt
Nooit meer de behoefte hebben aan vreemdgaan
Nooit meer niet genoeg hebben aan je eigen partner(s)
Nooit meer iets geheim moeten houden
The Dickpick game
Alhoewel ik zelf weinig last heb van deze manier van aandacht vragen van mannen voor hun geslachtdeel, raakt het me wel. Omdat het zoveel zegt over hoe lastig het kennelijk is voor mannen om op een liefde volle manier aandacht te vragen voor hun man zijn. Dat je dan in je bewuste of onbewuste wanhoop zo’n foto verstuurd aan een lekker ding kan ik volledig begrijpen. Dat je het niet enorm zat wordt en hulp vraagt, omdat je zelf ook wel merkt dat deze manier van aandacht vragen niet werkt is iets wat mij aan het hart gaat. Ik heb het The Dickpick game genoemd omdat het probleem ermee zo mooi duidelijk wordt gemaakt. Maar het is een spel voor iedereen die moeite heeft met seksualiteit en met (zijn eigen) mannelijke energie en die daar op een speelse manier verandering in wil aanbrengen.
De vormenstoof!
Onder de douche krijg ik vaak de beste ideeën. Zo ook vanochtend. Ik zag hoe simpel het eigenlijk is aan de hand van een stuk speelgoed waar we waarschijnlijk allemaal ooit wel mee gespeeld hebben. Ik wist niet hoe het heette dus heb het even opgezocht: het is een vormenstoof.
controle
Ik had ooit verkering met iemand die een behoorlijke tijd in het leger had gezeten. Hij had de KMA in Breda gedaan en was iemand die met bijzonder veel gemak gewoon kon doen wat er van je gevraagd werd en op je eigen lichaam te vertrouwen. Voor een vakantie hadden we besloten dat we wilde leren duiken. Iets dat ik, als controlfreak met een verleden van een aantal oorontstekingen en een enorme angst voor dat die pijn weer terug zou komen, behoorlijk spannend vond. De cursus bleek dan ook een behoorlijke mislukking van mijn kant. Waar de theorie me prima afging, schoot ik in de praktijk onder water bij elke druppel water die ik voelde op plekken waar dat niet fijn voelde onmiddellijk in de paniekstand. Ik heb de cursus dan ook niet afgemaakt en ook onze relatie heeft het niet gered. Teveel verschillen en de afstand te groot om van elkaar te kunnen leren.
Gewenste intimiteit
Het is goed dat er zoiets bestaat als #metoo. En het is heel goed dat er meer gepraat wordt over misbruik en over wat er in ons leven voor heeft gezorgd dat we op zijn gaan houden om anderen echt dichtbij te laten komen. Ik juig alle aandacht voor misbruik volledig toe, maar maar ik zie er ook de andere kant van.
Misschien ben ik gekleurd daarin, maar waar ik weleens moeite mee heb is met het vele wijzen naar de ander. Met het volledig de schuld bij de ander leggen van wat jou is overkomen. Je was er toch zelf bij en je had toch zelf op dat moment ook kunnen zeggen dat je niet fijn vond wat er gebeurde. Dat je daar niet toe in staat was is niet iets om je voor te schamen. Het vermogen om onze grenzen te voelen en aan te geven is een vaardigheid die we als mensheid behoorlijk verloren lijken te zijn. Iets waardoor de meeste mannen heel voorzichtig zijn geworden, bang om ons pijn te doen en wat daar dan de gevolgen van zijn. Logisch als ik zie hoe sommige vrouwen (hun) mannen in woorden soms lijken te misbruiken.
Hoe uit je je gevoelens?
Het makkelijke antwoord op die vraag is dat je gevoelens altijd uit op de manier waarop ze op een gegeven moment vanzelf naar buiten komen. Gevoelens vinden altijd hun eigen vorm. Het ingewikkelde antwoord is dat het soms best lang kan duren voordat dat gebeurd en dat je er eigenlijk niets aan kunt doen om dat proces te versnellen. En dat dat niet weten voor mij vaak genoeg als de allerergste paniek denkbaar heeft gevoeld.
De verandering
Antwoorden komen altijd pas als je er totaal niet mee bezig bent. Vanochtend klikt er iets in mijn hoofd. En valt er misschien weer een puzzelstukje op z’n plek voor mij. En een grote ook. Iets wat met mijn verlatingsangst te maken heeft. Iets wat nog niet als een harde waarheid voelt, maar wel een verklaring zou kunnen zijn van waar die enorme verlatingsangst vandaan komt.
Ik geef ook hier maar eens woorden aan om te kijken hoe dat voelt. Ik heb weinig last van jaloezie in relaties. Vind het niet moeilijk om anderen de ruimte te geven. Een spirituele relatie met meerdere mensen tegelijk voelde voor mij vanaf het begin als hoe een relatie voor mij klopt. En als dat betekent dat je elkaar de ruimte hebt te geven omdat de ander zijn ding te doen heeft en je elkaar langere tijd niet ziet, dan doe ik dat graag als ik zie dat de ander daar blij van wordt.
De wetenschap van liefde
De wetenschap van liefde tussen mannen en vrouwen komt voor mij op dit moment neer op een verrassend simpele conclusie. En die is dat het hebben van verbinding in een relatie allemaal draait om de hoeveelheid ruimte die je elkaar binnen die relatie gunt. En dat we daar collectief gezien nog heel veel in te leren hebben.