Stel je eens voor dat je vanochtend wakker was geworden in de woestijn in een slaapzak. Geen idee waar je bent of hoe je daar bent gekomen. Alles wat er momenteel in je leven speelt heb je naar die plek meegenomen. Je ligt op je rug en als je je ogen opendoet zie je dat er een schorpioen op je buik ligt. En deze schorpioen stelt je een vraag. Hij zegt tegen je dat je de keuze hebt. Dat je de keuze hebt tussen leven en dood. En dat je die keuze nu moet maken.
omgaan met angst en onzekerheid
Doodgaan en weer opstaan
“The secret of life is to die before you die and find that there is no death.” ~ Eckhart Tolle
Dat was weer een leerzaam nachtje. Niet onverwacht met deze volle maan. En laat me realiseren dat je jezelf kunt leren doodgaan. Dat dat de bedoeling is van alle pijn en verdriet voelen, van alle slapeloze nachten waarin ik zo vaak heb gedacht dat ik het niet aankon en dat het mijn laatste uur zou zijn en van alle momenten dat ik maar weer van me af schreef om het kwijt te zijn, of om het niet meer alleen te hoeven dragen,
10.000 Soldiers of Love
Verantwoordelijkheid en vrijheid zijn enorm aan elkaar verbonden. Als je iemand meer de vrijheid geeft om zichzelf te zijn, om de dingen te doen waar iemand zich goed bij voelt, zal diegene altijd ook meer verantwoordelijkheid voelen om de verantwoordelijkheid voor de gevolgen van zijn of haar keuzes op zich te nemen.
In je eigen leven creëer je je eigen vrijheid door in relaties door zelf de verantwoordelijkheid te nemen voor hou jij je voelt. En in werk door zelf de verantwoordelijkheid te nemen over wat je wilt veranderen in de wereld en daaraan te werken.
Bewuste BDSM
We stonden onze tanden te poetsen voordat we zouden gaan slapen. En op een gegeven moment kreeg jij het idee om je hand op mijn hoofd te leggen en me uit te nodigen om mijn tanden te poetsen op mijn knieën naast je voor de wasbak. Met een grote glimlach heb ik je uitnodiging geaccepteerd en enorm genoten van het moment. Er volgde niets op en daarna zijn we lekker gaan slapen. Het is één van de momenten die me zo enorm bij is gebleven. En ook een moment dat voor mij zo tekenend is voor speelruimte hebben in de verbinding met iemand. Er mag best nog een beetje meer kinky-tantra-stuff gedeeld worden. Dus daar ga ik het vandaag maar eens over hebben.
Moeders en zonen, vaders en dochters
Je volle potentieel leven, zowel werk als privé, wordt enorm beïnvloed door de relatie die je als dochter met je vader hebt en als zoon met je moeder. Als jongen is je moeder de eerste vrouw in je leven, en als meisje is je vader de eerst man in je leven. Dat vormt je en dat creëert jouw eerste beeld over hoe je als mens met iemand van het andere geslacht omgaat.
Kijkend naar mezelf heb ik beelden in mijn hoofd van een gelukkige vader, met mij op de fiets toen ik nog klein was. Ik weet dat die beelden er zijn van foto’s. Maar het zijn niet de beelden die horen bij hoe ik zelf de relatie met mijn vader heb ervaren. Komend uit een gezin waar hij op basis van zijn opvoeding een beeld heeft gekregen over hoe je dat doet met relaties en zijn eigen persoonlijkheid snap ik volledig waarom hij de vader was die hij was en er emotioneel eigenlijk nooit voor mij heeft kunnen zijn.
Vreemdgaan…
Stel: je staat in een drukke trein en je bent onderweg naar huis. Je bent moe en het is warm. Teveel mensen op elkaar geplakt die het hebben over alledaagse dingen. Het inspireert je niet. Je kijkt verveeld om je heen. Bij het station schuiven de deuren open en plots stapt er iemand in waar je vanaf de eerste seconde dat je diegene ziet je ogen niet vanaf kunt houden. Voor anderen misschien een gewone passagier, maar jij voelt onmiddellijk de aantrekkingskracht.
De verbinding aangaan; ik geloof in jou!
Voel jij je ook altijd zo opgelucht als je iets hebt kunnen vertellen aan iemand, of je een moeilijk onderwerp hebt kunnen bespreken? Het is zo’n simpel voorbeeld van je verbinden met iemand anders waardoor je weer de verbinding terug vindt met jezelf; niet voor niets is de titel van mijn bedrijf De Verbindingsfabriek. We hebben allemaal onze eigen uitdagingen in de dingen die we te doen hebben. Of je nu CEO bent van een miljoenenbedrijf, of alleenstaande moeder van twee kinderen, als er een moment is waarop je je eenzaam in voelt, of niet begrepen, dan kan het zoveel verschil maken als er iemand is aan wie je je verhaal kwijt kunt en iemand die zonder oordeel naar je luistert.
Expecto Patronum
Ik ben dol op Harry Potter, al was het alleen al vanwege het feit dat het resultaat is van iemand die een idee had en daarin is blijven geloven, net zo lang volgehouden heeft totdat er ergens een mogelijkheid kwam om dat idee echt groot te laten worden. Omdat J.K. Rowling er diep van overtuigd was dat dit het gene was dat zij te doen had. Dat ze wist: als ik maar iemand vind die het durft te produceren, dan komt het goed. Die diepe overtuiging is iets wat ik enorm herken. In wat ik te doen heb. Dat dat een keer komt. En in deze weken van leegte over wat ik te doen heb over juist dat er één ding is dat als een huis overeind staan. En dat is de liefde die ik voel voor de twee belangrijkste mensen in mijn leven, en die met beide (nog) niet wederzijds is.
Werkgeluk
Mijn onderwerp, ik kan er wel uren over vertellen. Zowel over de frustratie van niet kunnen doen waar je talent ligt als over hoe enorm ik erdoor ben gegroeid als professional door dat wel te doen. En waarom vertrouwen daar zo essentieel in is. Doen waar je goed in bent doe je omdat je ergens iets voelt over: dit is wat ik moet doen, niet omdat het van iemand anders moet. En als je het dan aan het doen bent, dan voelt het net zo leuk en makkelijk als spelen in een speeltuin en voel je opeens het vertrouwen om ook van die allerhoogte glijbaan af te durven.
Maar wat als je dat nou nog niet hebt? Wat als je geen idee hebt over of jij doet wat je leuk vind? Of er nog iets leukers bestaat dan datgene doen wat je nu doet. Zelf kwam ik er pas achter wat ik echt leuk vond toen ik geen baan meer had. Ik had opeens alle tijd om over die vraag na te denken en op een dag voelde dat ik er niet alleen over na wilde denken, maar dat ik er ook iets mee wilde gaan doen. Dat ik genoeg vertrouwen had gevonden in mezelf om ook de eerste concrete stappen in zetten.
Bewustwording en de woorden die je gebruikt.
Schrijven doe ik graag. En ik vind het leuk om met woorden te spelen. Ook taalgebruik is een manier van bewustwording en kan een hulpmiddel zijn om meer geluk, meer openheid en meer eerlijkheid in je leven te creëren. Niet voor niets help ik mensen met die blog starten over wat je echt wil. Het is zo’n prachtige vorm om jezelf te trainen in de vraag: wat wil ik overbrengen? Woorden zijn een prachtige spiegel: hoe vaak zeg jij onbewust iets waar je jezelf klein mee houdt, waarmee je eigenlijk tegen jezelf zegt: je bent niet goed genoeg. En hoe vaak wil jij eigenlijk weleens een vraag stellen, maar doe je dat niet omdat je denkt dat mensen je toch maar raar vinden? In deze blog wil ik een aantal van die onszelf aangeleerde ‘gewoontes’ benoemen.