Waar blijft de #mannenmetoo?

Waar blijven de verhalen van mannen over hoe is het om in deze maatschappij man te zijn?

Ik heb het onderwerp #mannenmetoo al eens eerder aangekaart. En vandaag doe ik het opnieuw. Ik durf de vragen te stellen die niemand anders stelt. En ik vind het belangrijk dat die vragen gesteld worden. Omdat ik het belangrijk vind om ruimte te maken voor de kant van het verhaal van mannen. Hoe lastig is het om in een maatschappij te leven waar het altijd mannen zijn die het gedaan hebben. Terwijl we als maatschappij zelf onze mannen hebben opgevoed. En we met z’n allen verantwoordelijk zijn voor alle negativiteit die er hangt rond het onderwerp intimiteit.

Continue reading

Waar het misgaat in intimiteit

Zijn gesprekken over seks bij jullie vaak een route naar frustratie? Omdat als jij als man een gesprek begint over seks dat eigenlijk altijd een vraag om seks is en je van tevoren ook eigenlijk al weet dat je toch weer een nee als antwoord krijgt. Iets wat je wel anders wil, maar waarvan je niet weet hoe je dat kunt veranderen?

En wordt je als vrouw vaak zo moe wordt van die vraag om seks die elke keer op een manier gesteld wordt die voor jou zo totaal niet opwindend is? Wil jij een man die je uitdaagt en die een keer iets onverwachts doet in plaats van altijd die ‘mag ik alsjeblieft’ vraag?

Continue reading

Liefde zijn

Nooit meer jaloers zijn

Nooit meer het gevoel hebben dat wat jij wil niet kan

Nooit meer het gevoel hebben dat je teveel bent

Nooit meer het gevoel hebben dat je teveel vraagt

Nooit meer de behoefte hebben aan vreemdgaan

Nooit meer niet genoeg hebben aan je eigen partner(s)

Nooit meer iets geheim moeten houden

Continue reading

The Dickpick game

Alhoewel ik zelf weinig last heb van deze manier van aandacht vragen van mannen voor hun geslachtdeel, raakt het me wel. Omdat het zoveel zegt over hoe lastig het kennelijk is voor mannen om op een liefde volle manier aandacht te vragen voor hun man zijn. Dat je dan in je bewuste of onbewuste wanhoop zo’n foto verstuurd aan een lekker ding kan ik volledig begrijpen. Dat je het niet enorm zat wordt en hulp vraagt, omdat je zelf ook wel merkt dat deze manier van aandacht vragen niet werkt is iets wat mij aan het hart gaat. Ik heb het The Dickpick game genoemd omdat het probleem ermee zo mooi duidelijk wordt gemaakt. Maar het is een spel voor iedereen die moeite heeft met seksualiteit en met (zijn eigen) mannelijke energie en die daar op een speelse manier verandering in wil aanbrengen.

Continue reading

waarom zijn relaties zo moeilijk?

Verschillende rollen kunnen spelen is voor mij één van de ingrediënten die een relatie leuk maken. Daarin kan ik best wel grillig zijn; ik vind het heerlijk om samen boodschappen te doen en te genieten van het gewone. Samen koken vind ik ook erg leuk om te doen. Ik heb tot nu toe altijd een hekel gehad aan klussen, maar samen vind ik dat dan wel weer leuk om te doen. Het zijn de dingen die je samen doet waarin je samen in het midden zit, de dingen waar in je elkaar vind in hetzelfde zijn en die je een vanzelfsprekend gevoel van veiligheid geven.

Continue reading

Gewenste intimiteit

Het is goed dat er zoiets bestaat als #metoo. En het is heel goed dat er meer gepraat wordt over misbruik en over wat er in ons leven voor heeft gezorgd dat we op zijn gaan houden om anderen echt dichtbij te laten komen. Ik juig alle aandacht voor misbruik volledig toe, maar maar ik zie er ook de andere kant van.

Misschien ben ik gekleurd daarin, maar waar ik weleens moeite mee heb is met het vele wijzen naar de ander. Met het volledig de schuld bij de ander leggen van wat jou is overkomen. Je was er toch zelf bij en je had toch zelf op dat moment ook kunnen zeggen dat je niet fijn vond wat er gebeurde. Dat je daar niet toe in staat was is niet iets om je voor te schamen. Het vermogen om onze grenzen te voelen en aan te geven is een vaardigheid die we als mensheid behoorlijk verloren lijken te zijn. Iets waardoor de meeste mannen heel voorzichtig zijn geworden, bang om ons pijn te doen en wat daar dan de gevolgen van zijn. Logisch als ik zie hoe sommige vrouwen (hun) mannen in woorden soms lijken te misbruiken.

Continue reading

Hoe uit je je gevoelens?

Het makkelijke antwoord op die vraag is dat je gevoelens altijd uit op de manier waarop ze op een gegeven moment vanzelf naar buiten komen. Gevoelens vinden altijd hun eigen vorm. Het ingewikkelde antwoord is dat het soms best lang kan duren voordat dat gebeurd en dat je er eigenlijk niets aan kunt doen om dat proces te versnellen. En dat dat niet weten voor mij vaak genoeg als de allerergste paniek denkbaar heeft gevoeld.

Continue reading

Rollen spelen

Je bent vrij om te leren elke rol te kunnen spelen in je leven. Je bent vrij om daarvoor een keuze te maken. Veel mensen zie ik vastzitten in een rol. En zelf heb ik ook lang vastgezeten in rollen die niet als spelen voelde omdat ik er niet uit kon stappen. Omdat dat de enige kant van mezelf was die ik kon laten zien. Dat begon met de rol van de onzichtbare onzekere tiener die echt geen idee was hoe ze zichzelf kon zijn. Tot de ontdekking halverwege de 20 dat ik best goed was tussen de lakens. En dat dat me een bepaalde kracht gaf. De kracht om in ieder geval iemand te zijn. Een kracht die mij het vertrouwen gaf om te ontdekken. Om in ieder geval iets van verbinding met iemand te kunnen voelen.

En de rol van onzekere werknemer, die niet in staat was om haar expertise in een bepaald gebied zodanig te laten zien dat ik daar serieus in was genomen. Ik heb vele mogelijkheden gezien over wat ik zou kunnen doen, of veranderen en ik heb de kansen niet gegrepen omdat ik ergens in mezelf ook wel voelde dat ik dat toen nog niet kon.

Continue reading