zelfliefde

10.000 Soldiers of Love

~ Petra Feddema ~ Leave a comment

Verantwoordelijkheid en vrijheid zijn enorm aan elkaar verbonden. Als je iemand meer de vrijheid geeft om zichzelf te zijn, om de dingen te doen waar iemand zich goed bij voelt, zal diegene altijd ook meer verantwoordelijkheid voelen om de verantwoordelijkheid voor de gevolgen van zijn of haar keuzes op zich te nemen.

In je eigen leven creëer je je eigen vrijheid door in relaties door zelf de verantwoordelijkheid te nemen voor hou jij je voelt. En in werk door zelf de verantwoordelijkheid te nemen over wat je wilt veranderen in de wereld en daaraan te werken.

Continue reading →

Waarom een coachingssessie boeken, juist als je het eng vind?

~ Petra Feddema ~ Leave a comment

In jouw manier van contact maken met de ander ligt jouw kracht en je talent. En hoe opener je daarin kunt zijn, hoe meer jij jouw talent kunt leven. Je bent zo mooi en zo krachtig als je doet waar je goed in bent, en je hebt zoveel te geven, juist met alles dat er in je rugzakje zit. Je bent er al zover mee gekomen en je hebt al zoveel achter je gelaten. Geloof in jezelf. Juist als je het ook zo eng vind om jezelf kwetsbaar op te stellen. Juist omdat je het zo eng vind is het ook je grootste talent.

Continue reading →

Feestje in de Kerk

~ Petra Feddema ~ 1 Comment
Ons feestje in de kerk is een initiatief van Marije Hage, de dominee van de Grote Kerk in Weesp om mensen bij elkaar te brengen en uit te nodigen om iets te delen over wat hen inspireert of wat ze geleerd hebben. Toen ik dit initiatief voorbij zag komen wilde ik daar direct aan bijdragen. Omdat een kerk naar mijn idee precies dat zou moeten zijn: een plek waar mensen elkaar ontmoeten om het te hebben over wat er echt toe doet in het leven. Mijn bijdrage aan deze reguliere kerkdienst waren deze woorden.
Continue reading →

Seks, tantra en religie

~ Petra Feddema ~ 2 Comments

Ik zit sinds een aantal maanden in een initiatief om een alternatieve kerkdienst te maken in Weesp. Een dienst die gaat over liefde, over vrijheid en mogen zijn wie je bent. Ik hou van kerken. Ik had een prachtige ervaring toen ik een aantal jaar geleden in de Sixtijnse kapel was in het Vaticaan. Ik voelde daar echt iets wat me in verbinding bracht met iets wat groter was dan ikzelf, terwijl het tegelijkertijd heel menselijk voelde. Iets dat ik in veel kerken ervaar, maar nooit zo sterk als daar. Echter, de laatste kerkdienst die ik heb bijgewoond kan ik me niet meer herinneren. En dat is omdat ik moeite heb met het instituut kerk, omdat het in zoveel opzichten zo ingaat tegen waar geluk en vrijheid voor mij voor staat. Ik voelde de behoefte om daar iets over te schrijven, bij deze. Wil niet beweren dat ik de waarheid in pacht heb, dit is slechts een weergave van hoe ik het zie. Continue reading →

Afgelopen weekend stelde iemand me de vraag: heb je een relatie?

~ Petra Feddema ~ 2 Comments

Waar ik die vraag vroeger heel makkelijk met ja of nee kon beantwoorden, afhankelijk van of er op dat moment iemand was die ik met het kerstdiner mee zou nemen, is dat nu een antwoord waar ik minstens een halve blog voor nodig heb. Bij deze dus…

De reden dat ik ooit aan tantra ben begonnen is omdat ik op een ander manier met mezelf en met andere mensen wilde leren omgaan. Ik wilde de afstandelijkheid niet meer.  Wilde leren hoe ik meer mensen dichterbij kon laten komen, meer mensen toe kon laten binnen mijn persoonlijke ruimte en mijn eigen hart meer te openen. Dat dat ook een groot effect zou hebben op mijn relaties had ik toen nog lang niet bedacht. Maar mijn definitie van liefdesrelaties is in de tussentijd in een rap tempo gewijzigd.

Continue reading →

Het belang van aanraking om jouw talent te vinden

~ Petra Feddema ~ 1 Comment

Als baby worden we zo vaak aangeraakt. En is aanraking iets zo natuurlijks. Naarmate we ouder worden worden die momenten van aanraking soms zoveel minder. Je groeit nog wel op met verhaaltjes op schoot, maar de pubertijd volgt en aanraking wordt op eens iets spannends, iets waar een lading opkomt en wat opeens alleen nog maar achter gesloten deuren mag plaatsvinden. Zo was het bij mij thuis in ieder geval wel. Ik heb me zovaak eenzaam gevoeld als tiener en wist met met al die hormomen echt geen raad.

Continue reading →

Waar verlang jij naar?

~ Petra Feddema ~ Leave a comment

Elke grote droom begint met een verlangen…

Herken je dat, dat je ergens een idee hebt dat er meer in je zit dan dat er nu uitkomt. Maar dat je het ook zo eng vind om daarin stappen te zetten. In welke fase je ook zit om jouw zielsmissie verder in de wereld te zetten, het zetten van de volgende stap blijft altijd onwennig. Terwijl je zelf ook voelt; het is de enig mogelijke weg die ik te bewandelen heb.

Wat je ook doet, dat verlangen blijft. En helpt je er elke keer weer aan te herinneren dat je het anders wilt. Dat je angst voor verandering niet groot genoeg is om het niet aan te gaan, ook al heb je soms geen idee waar je moet beginnen en hoe je daar vorm aan kunt geven.

Continue reading →

Slow down…

~ Petra Feddema ~ Leave a comment

Grenzen voelen, wat is er goed voor je en wat niet? Wanneer ontstaat iets in de flow en wanneer ben je aan het ‘pushen’ om te zorgen dat iets toch van de grond komt als dat niet vanzelf gebeurt. Die grens vind ik soms zo lastig om te voelen. En mijn ambitie om De Verbindingsfabriek te laten groeien is zo sterk. Die balans blijven voelen vraagt aandacht, aandacht die ik er vaak onvoldoende aan geef.

Continue reading →

Wat ga jij in 2017 doen?

~ Petra Feddema ~ Leave a comment
Happy 2017!!

Is het jaar voor jou ook goed begonnen? Ik heb afgeteld op een heel fijn feestje in club lite met heel veel andere prachtige en fijne mensen. Het jaar kon niet beter beginnen!

Oud en nieuw. Een gelegenheid om terug te kijken. Wat wil je niet meenemen naar het nieuwe jaar? En ook om vooruit te kijken; wat wil ik anders doen in dit nieuwe jaar? En toch doe ik niet meer aan goede voornemens. Omdat ik de term voornemen te vaag en te vrijblijvend vind.

Continue reading →

Koorddansen

~ Petra Feddema ~ Leave a comment

Ik voelde me een beetje als een koorddanser die voor de eerste keer op het touw staat de afgelopen maand. Mezelf een stevige duw in de rug gegeven om het gewoon te gaan doen. Ondanks dat ik niet wist hoe en het vertrouwen soms ver te zoeken was.  De keuze gemaakt om niet voor een andere part-time baan te gaan, maar de vrijgekomen tijd in mijn bedrijf te steken, zodat het nu ook de financiën kan gaan opleveren die ik nodig hebt.

Mezelf dus op dat koord geduwd, met zo’n lange stok in mijn handen om dan vervolgens te merken dat ik zulke knikkende knieën heb dat ik nog geen millimeter durf te bewegen. Maar wel omdat ik het wilde, en omdat het tijd was om die keuze te maken. Interne crisis dus, met een dikke griep tot gevolg. Die griep liet me echt geen andere mogelijkheid dan om nog meer de verbinding met mezelf aan te gaan. Dieper in mezelf af te dalen om het vertrouwen terug te vinden.

Continue reading →