Gewetensvragen

Of ijsberen zonder ijs kunnen overleven is een vraag waar niemand een antwoord op heeft. Of ijsberen ook de moeilijkheden van klimaatverandering zouden ervaren als er nooit mensen op aarde zouden hebben geleefd kunnen we ook nooit weten. We hebben immers geen vergelijkingsmateriaal. Geen tweede aarde om te zien hoe anders de wereld er nu uit zou hebben gezien als wij niet bestonden. Continue reading

Waar geef jij je stem aan?

Stemmen doen we eigenlijk elke dag. Waar jij je stem voor gebruikt zegt veel over waar je je aan verbindt. En soms moet je eerst in een hoek gedrukt worden voordat je een andere keuze kunt maken. Het was echt een fijne club mensen waar ik werkte. Een klein bedrijf in Brabant waar ik voor de liefde toch al naartoe wilde verhuizen. Genoeg ruimte om te leren. En om geconfronteerd te worden met mijn tekortkomingen.

Continue reading

Speelruimte

Ik heb Vrijetijdsmanagement gestudeerd. En voor het vak management hadden we de paarse bijbel van Keuning en Eppink. Ik ben gelukkig veel van de inhoud van dat boek weer vergeten, maar één les staat me nog steeds heel helder bij. En dat is die van investeren in tijden en crisis. Een theorie die heel duidelijk naar voren komt in tijden van persoonlijke crisis. Omdat een crisis vraagt om het investeren van tijd en energie in onderzoeken hoe het anders kan

Als je vastloopt in een situatie waardoor je het gevoel hebt dat je klem komt te zitten. Of dat anderen je klem zetten. Maar waar je, als je er goed naar gaat kijken, er achter komt dat je het zelf bent die dat doet. Dat je eigen gedrag er de oorzaak van is. Je hebt letterlijk niet de ruimte om iets op een andere manier te doen. Doordat je nooit hebt kunnen spelen met hoe het anders kan. Het is speelruimte die je niet kent en die, door wat voor trauma dan ook, zelf als bedreigend voelt. Omdat het je uitnodigt om gedag los te laten wat je weliswaar beperkt, maar wat ook enorm vertrouwd is. Continue reading

Je eigen natuur omarmen

Onze economie stevent af op zijn eigen faillissement. Op alle fronten is de conclusie meer dan duidelijk; zo kan het niet langer. Op kleine schaal gebeurt er al zoveel en verandert er al heel veel. En tegelijk zien we op grote schaal nog geen verandering. Meer winst maken is nog steeds de norm. Onze economie is een trein die met 160 km per uur op een keiharde muur af rijd. We putten onze aarde uit. Op grote schaal. Iedereen ziet het gevaar. En toch is niemand in staat om aan de handrem te trekken. Blijven doen wat we altijd deden is nog steeds veiliger dan de keuze maken om te veranderen.

Continue reading

controle

Ik had ooit verkering met iemand die een behoorlijke tijd in het leger had gezeten. Hij had de KMA in Breda gedaan en was iemand die met bijzonder veel gemak gewoon kon doen wat er van je gevraagd werd en op je eigen lichaam te vertrouwen. Voor een vakantie hadden we besloten dat we wilde leren duiken. Iets dat ik, als controlfreak met een verleden van een aantal oorontstekingen en een enorme angst voor dat die pijn weer terug zou komen, behoorlijk spannend vond. De cursus bleek dan ook een behoorlijke mislukking van mijn kant. Waar de theorie me prima afging, schoot ik in de praktijk onder water bij elke druppel water die ik voelde op plekken waar dat niet fijn voelde onmiddellijk in de paniekstand. Ik heb de cursus dan ook niet afgemaakt en ook onze relatie heeft het niet gered. Teveel verschillen en de afstand te groot om van elkaar te kunnen leren.

Continue reading