Soldier of Love

door je grens aan te geven kies je voor wat je wel wilt

Categorie: persoonlijke ontwikkeling (page 1 of 4)

Niks doen bestaat niet

Het is misschien wel de krachtigste overtuiging die ik in de afgelopen jaren heb leren transformeren. Dat ik, als ik datgene wat mijn hart wil, wil bereiken, juist heb te leren om ‘niks’ te doen. Om te onderzoeken wat wat ik echt wil, door te doen te ondervinden te experimenteren, totdat ik de vorm heb gevonden waarvan ik tot in elke cel van mijn lijf voel dat ik het zo wil. En het dan los te laten, er niet meer al te veel aan te schaven of te veranderen.  En dat het volkomen oké is als ik het antwoord nog niet heb. Dat ik dan niks anders hoef te doen dan de tijd zijn werk laten doen.

Ik heb zoveel geschreven. Zoveel waarvan ik dacht dat ik het voor anderen schreef, zoveel waarvan ik elke keer dacht dat dit het stuk was wat de doorbraak zou brengen en mijn agenda zou vullen. En nu ik na een periode van stilte erop kan terugkijken zie ik het pas voor wat het is. Het was mijn eigen ontdekkingstocht in zekerder worden in mijn communicatie. (trauma gaat altijd in je maanteken zitten, misschien een onderwerp voor een latere blog). En wat nu een prachtig geschiedenisboek is van mijn eigen reis waarin ik telkens kan terugbladeren om te zien hoe ik zelf bepaalde dingen heb opgelost als ik dat niet meer zou weten.

Je doet zoveel met een bepaald doel voor ogen. En dat doel heb je ook nodig, want anders doe je het niet. Maar het is vaak niet het doel waar het uiteindelijk voor dient. Wat je hart er voor plannen mee heeft zal zich pas veel later openbaren. Van maar blijven schrijven en proberen en telkens weer tot de conclusie komen dat het niet werkte bleef er niets anders over dan een ander keuze maken. In uitvinden wat er zou gebeuren als ik niks zou doen, als ik zou leren om achterover te leunen, leren beschikbaar te blijven en open te blijven staan voor wat ik aangereikt krijg. Alleen maar reageren op de vraag van de ander en daarop leren wachten.

Hel vond ik het om het te leren. Het liet me het diepste van mezelf zien. Alle shit naar boven brengen die er nog in mezelf opgeslagen was. Met als meest concrete voorbeeld het verkopen van ‘mijn’ huis, mijn laatste zekerheid loslaten. Het brengt me vandaag tot de conclusie dat niks doen niet bestaat. Dat ik ook in mijn allerslechtste dagen, als ik echt van gekkigheid niet meer weet wat ik zou kunnen doen om die leegte van niks doen te kunnen opvullen, van echt niet meer weten waar mezelf nog blij mee kan maken, dat ik ook op die dagen steeds alleen maar bezig ben met leren. Leren om de leegte te accepteren voor wat het is.

En heel, heel langzaam, veranderd het niks doen weer terug naar de modus zoals ik die graag voel: ik ben altijd aan het werk en ik ben ook altijd vrij. Alles wat ik doe, van slapen, tot eten, sporten, spelletjes, boodschappen doen, me vervelen, reizen, genieten van de wind die door de bomen waait, fantaseren over wat er allemaal zou kunnen, uren in de kroeg of ik een goed restaurant of iets simpels als koffie zetten en daarvan genieten. Alles wat ik doe staat in het teken van me optimaal voelen. Als ik me optimaal voel ben ik op mijn best. En als ik me optimaal voel, dan heb ik het vermogen om niks anders te doen dan te luisteren naar mijn hart en naar het hart van een ander en daar vanuit mijn intuïtie opvolging aan te geven. Om alleen maar het minimale te kunnen doen of zeggen wat er nodig is en meer niet.

Ik ben het zelf die me dat influistert en toch ook niet. Het is misschien een deel van mij dat al ouder is dan ik. Dat deel dat weet, of in verbinding staat met iets dat weet. En dat me precies de dingen verteld die ik moet horen, op de momenten dat ik het nodig heb om ze te horen zodat ik ze ook dan kan doen en ze daarna weer mag vergeten. En het is grappig om ook op die manier dit huis in te richten, dit huis wat net zo goed dienstbaar is aan Soldier of Love, op een manier die ik nu nog niet precies kan bedenken. Hier moet ik nu zijn. Om de kledingkast pas te kunnen bestellen op het moment dat die weer voorradig is als dat de afgelopen maand telkens niet zo was. Als ik eindelijk de knoop kan doorhakken over de gordijnen die ik wil, waar ik al een maand niet in kan kiezen. Gewoon de simpele praktische dingen en dan vooral hoe ik die voor mezelf nog makkelijker maak.

Persoonlijke groei is steeds vooral veel “nee” te horen krijgen en daar ok mee zijn. Maar vandaag…  Mars is uit zijn retrograde. Nieuwe maan erbij in mijn eigen sterrenbeeld. Het levert bij mij een enorm “YES” gevoel op, een paar praktische oplossingen en in ieder geval weer een paar woorden op het digitale papier. Heel fijn.

Fijne zondag lieverds.

 

Wordt het een sprookje?

Er was eens een land. En in dat land was er een minister het hoofd van de regering, Deze minister deed enorm zijn best om het land op zo’n goed mogelijke manier te regeren. De minister vond ik een beetje een bijzondere minister, en bijzondere mensen vind ik altijd interessant, want bijzondere mensen doen dingen anders dan andere mensen. En daar wordt ik nieuwsgierig van. Deze minister was namelijk nog steeds alleen. Zoals vele andere bijzondere inwoners van zijn land kon ook hij de liefde maar niet vinden, of zo leek het in ieder geval. De minister maakte zich daar niet zo druk over, of ook hier: zo leek het in ieder geval. Het land regeren was zijn taak en daar leek hij het druk genoeg mee te hebben.

Op een dag werd het land ziek; veel mensen werden getroffen door een bijzonder virus. Daardoor moesten mensen binnen blijven, mochten mensen niet meer met elkaar knuffelen of elkaar aanraken. Mensen werden gedwongen om zich snel aan te passen om te zorgen dat niet meer mensen ziek werden. En de mensen luisteren naar de president. Omdat ze zelf ook de oplossing niet hadden. Ondanks dat veel mensen liefde, contact en aanraking miste. De tijdelijke aanpassingen werden geaccepteerd omdat het beter voelde om elkaar even wat meer ruimte te geven.

Lees verder

Over het gevoel van falen…

Sommige momenten blijven je bij. En eentje ervan daar moest ik vandaag weer aan denken. Ik werkte voor een grote uitzendorganisatie. Berentrots was ik toen ik gevraagd werd om mee te werken aan een haalbaalheidsstudie voor een starten van een consultancy tak. Nieuwe dingen beginnen en pionieren heeft altijd mijn interesse gehad, en toen de vraag ook nog eens kwam van iemand waar ik een enorme klik mee had, hoefde ik niet lang na te denken.

Op een gegeven moment zouden we een gesprek aangaan met onze Belgische collega’s. Ik weet niet meer precies wat de aanleiding was, wel weet ik dat ik erheen ging met het gevoel dat het een enorm succes zou worden, dat ik alle vragen die ik vantevoren had bedacht op ze zou afvuren, dat ik een enorme indruk zou maken op mijn collega, die ik net iets te leuk vond, en dat we met een voldaan gevoel en een hoop informatie rijker de dag zouden afsluiten. Lees verder

Bezinning in plaats van stress.

Morgen begint de lente. Een uitgelezen moment om jezelf eens de vraag te stellen waar jij energie aan wil geven. Wat wil jij morgen geboren laten worden? Wat mag deze crisis in jou losmaken en hoe geef je daar gehoor aan? Wat heb je nodig om te groeien en wat heb je daarvoor los te laten?

Ik hou van dingen die oud zijn: oude auto’s, oude tradities en oude zielen, ze geven me vertrouwen. En ik hou ook van sprookjes, oude verhalen vind ik prachtig. Ook omdat ze zo vaak gaan over keuzes maken en wat je daarvoor terugkrijgt. En met onze huidige keuze tussen bezinning en stress komen sprookjes als een mooie metafoor naar boven.

Lees verder

Wat kun je doen om sterker te zijn dan je angst?

Moeder aarde heeft uitgehaald. Ik moest bij het schrijven van deze blog onmiddellijk aan een een filmpje denken waarbij de stem van moeder aarde prachtig hoorbaar is gemaakt. Ik heb het onder aan deze blog gedeeld. De natuur bloeit op door deze crisis. Het water in de kanalen van Venetie is kristalhelder. De CO2 uitstoot is verminderd. De lucht wordt schoner.  Terwijl de mens moeite heeft met ademen heeft onze aarde ons een duidelijk signaal gegeven dat ze prima voor zichzelf kan zorgen als wij dat niet meer doen. En om maar gelijk met de deur in huis te vallen; daar zit voor mij ook de oplossing van alle angst in. We mogen ons door dit gekke virus gaan beseffen dat we zo klein zijn en dat alle controle die we als mensen denken te hebben volledig een illusie is.

Lees verder

Hoe doorbreek je als man het patroon waarbij je partner (bijna) altijd nee zegt?

Lieve, lieve mannen. Door vragen te stellen leer je elkaar kennen. Hoe meer vragen hoe beter wat mij betreft. Maar stop met de vraag te stellen of jullie vanavond nog seks gaan hebben. De vraag stellen geeft namelijk al zo duidelijk aan dat je niet met je lijf voelt waar er op dat moment ruimte voor is. En dat jij je onzeker voelt over je eigen seksdrive.

De vraag stellen maakt je, elke keer dat je dat doet, afhankelijk van het antwoord. En dat is nou juist niet wat je meer wilt: die afhankelijkheid van haar toestemming. Je wilt als man meer de controle over wanneer jullie seks hebben. De vraag stellen werkt dan gewoonweg niet. Dan blijf je namelijk met ons hoofd communiceren. En dat is niet wat wij als vrouw nodig hebben om te ontspannen en te voelen wat ons lijf wil. Wij vrouwen zijn namelijk heel goed in de controle houden. Met dank aan de pil. Die heeft ons onafhankelijkheid gegeven. Heeft ons vrijheid gegeven om zelf te bepalen wie we toelaten in onze intimiteit. Maar de pil heeft ons ook controle gegeven. En vaak zijn we in die controledrang een beetje doorgeslagen. En lijken er zoveel andere dingen veel belangrijker dan seks.

Lees verder

Hoe ga je op een veilige manier echt het gesprek aan?

Corona. Voor iedereen een tijd die vraagt om aanpassingsvermogen. En een tijd die ons de blik naar binnen doet richten en je misschien nog een keer de vraag laat stellen hoe goed je het hebt, met jezelf of in je relatie. Als je in een relatie zit wordt je deze dagen misschien wel extra geconfronteerd met de gebieden waarop het misschien niet zo lekker stroomt tussen jullie. En als je alleen bent komt misschien die vraag ook wel extra hard op je af: waarom kan ik nou niet echt de verbinding maken met iemand?

Lees verder

Hard blijven en zacht kunnen zijn; mijn visie op de verbinding tussen intimiteit en optimaal je talent leven.

De kracht van het bij elkaar komen van het mannelijke en het vrouwelijke is de krachtigste energie die er is. Het creert leven. Met die ontmoetingsenergie leren spelen om optimaal je talent te leven is waar vol leven voor mij over gaat. Dat is begonnen met een tantraworkshop, toen nog één, toen kwamen de bewuste feestjes erbij en leerde ik steeds meer mensen kennen die hetzelfde pad bewandelden. Ja zeggen tegen wat mijn hartsverlangen is werd steeds meer een levensstijl en maakte dat ik in mijn dagelijks leven ook de behoefte voelde om alleen maar ‘ja’ te zeggen tegen dat wat mijn hart wilde.

Lees verder

Doodgaan en weer opstaan

“The secret of life is to die before you die and find that there is no death.” ~ Eckhart Tolle

Dat was weer een leerzaam nachtje. Niet onverwacht met deze volle maan. En laat me realiseren dat je jezelf kunt leren doodgaan. Dat dat de bedoeling is van alle pijn en verdriet voelen, van alle slapeloze nachten waarin ik zo vaak heb gedacht dat ik het niet aankon en dat het mijn laatste uur zou zijn en van alle momenten dat ik maar weer van me af schreef om het kwijt te zijn, of om het niet meer alleen te hoeven dragen,

Lees verder

Rust in je huis: bewust opruimen

Een blogje schrijven over opruimen, de enige manier om het te doen is gewoon te beginnen. Net als met opruimen eigenlijk. Maar wat als je nou geen idee hebt hoe je daaraan moet beginnen? Ik ben echt geen huishoudwonder, maar geniet de laatste weken echt enorm van een opgeruimd huis waar ik zelf zoveel ruimte in voel. En vind het leuk om mijn tips en trics even met je te delen.

Lees verder

« Oudere berichten

© 2020 Soldier of Love

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑