Ik kijk graag naar programma’s als Kamp van Koningsbrugge. In het begin met tegenzin, omdat ik niet kon begrijpen dat je er lol in kunt hebben om het anderen zo moeilijk te maken. Later met steeds meer plezier, omdat ik begon te zien dat je alleen maar deelneemt aan zo’n programma omdat er iets in je is dat dit zelf wil. Omdat er iets is in jou dat uit wil groeien boven de versie van jezelf waarin je niet blij bent met je eigen gedrag.
Je gedrag kun je alleen maar veranderen door in jezelf af te dalen naar de laag waarop je besloot om je anders voor te gaan doen dat je bent. Daar kom je niet als je niet in een enorme crisis beland. En die crisis heb je nodig om te kunnen veranderen. En of je op dat moment in staat bent om voor die andere versie van jezelf te kiezen door jezelf de vraag te stellen waar dit over gaat, dat bepaald voor mij of ik op je kan rekenen.
Het is dat moment dat bepaald hoe jij met een crisis omgaat. En het is ook dat moment dat bepaald of ik je toelaat in mijn team. Want persoonlijke ontwikkeling kent zijn eigen special forces. En dat zijn mijn mensen. Dat zijn degenen die in staat zijn om hun eigen emotionele rugzak leeg te maken, door te voelen wat erin zit en door in elke omstandigheid toch de ruimte te vinden om jezelf de waarom vraag te stellen.
Niet omdat je dat graag doet leuk vind, maar omdat de inhoud van jouw rugzak je belemmerd om te zijn wie je wilt zijn. Omdat je snapt dat je eigen gedachten je gevangenis zijn en je daaruit wilt. Omdat je deze maatschappij ziet. En je begrijpt dat het anders moet. En dat er maar een echte vijand is, en die vijand angst heet. En je de kansen aangrijpt die het leven je geeft om met die vijand af te rekenen.
Door telkens weer te blijven kijken naar wat er gebeurd. En dan gaat het mij er niet om hoe je dat doet. Maar dat je dat doet. Tot je de dag vind waarop je tegen jezelf zegt: ik leef het leven wat ik wil leven. Ik ben vrij van mijn verleden. Ik ben vrij van onnodig bang zijn voor dingen die zouden kunnen gebeuren. En ik ben vrij om vanuit aanwezig zijn te reageren op wat en wie er op mijn pad komt.
