Levensenergie stopt niet als je dood gaat. Het gaat als vanzelf over in iets ander. En het herkennen en erkennen van die levensenergie in jezelf is een eerste stap in het toelaten van een manier van leven die oneindig is. Je verwekking of je geboorte is het moment dat je mens werd. Maar alles wat jou vandaag mens maakt was er al voordat je geboren werd. Alle cellen waar je vandaag uit bestaat zijn gebouwd met iets dat er al was voordat jij geboren werd. En als je ooit komt te overlijden dan wordt alles wat je nu bent weer omgezet in iets anders.
En ook alles dat je meer bent dan een lichaam, iets dat je jouw ziel zou kunnen noemen komt voort uit iets dat er al was voordat je geboren werd. Dat energieveld kunnen voelen is voor mij de essentie van eeuwig kunnen leven. Omdat je ermee kunt voelen dat je altijd al onderdeel was van dat energieveld. En je weet dat je ziel er ook weer naar terugkeert als je komt te overlijden. Om daarna misschien weer opnieuw geboren te worden in een vorm die we leven noemen. Iets dat begrenst wordt een nieuwe buitenkant. Of om gewoon te zijn. In water. Er is nog zoveel wat we niet weten. Wat we ook nooit zullen weten. Omdat onze menselijke hersens de grootsheid ervan nooit kunnen bevatten en dat ook niet de bedoeling is.
De crux van eeuwig leven zit ‘m voor mij in het herontdekken van de verbinding met alle andere vormen. En de grootste uitdaging zit ‘m in de vorm die wij dood noemen. En steeds weer te ontdekken dat de dood of het gevoel dat je doodgaat van angst geen bedreiging is, maar alleen maar een uitbreiding van je eigen zijn inhoudt. Omdat door dat proces aan te gaan je op een dag in elke cel van je lichaam kunt voelen dat je leeft omdat je de dood hebt leren begrijpen. En je beseft dat als je ’s ochtends onder de douche staat, dat je dan beseft dat de watermoleculen die over jouw huid stromen ooit onderdeel waren het lichaam van jouw voorouders.
Je bent nooit alleen. Eenzaamheid is aangeleerd gedrag. Omdat het ooit veiliger was om alleen. Maar het bezit voor mij geen waarheid waar ik op kan vertrouwen en me rust geeft. Het leven is overal omdat dat wat wij doodgaan noemen ook overal is. De enige constante is verandering. En die verandering volledig leren omarmen. De controle leren loslaten en volledig leren vertrouwen op het leven en op de dood is waar persoonlijke ontwikkeling voor mij over gaat.
